New MMSA spank logo

Bennie

by Nanno Nadega

Copyright on this story text belongs at all times to the original author only, whether stated explicitly in the text or not. The original date of posting to the MMSA was: 21 Mar 2012


Bennie

Lezers die mijn tot nu toe gepubliceerde werk kennen zullen misschien het idee hebben: 'die Nanno heeft dan wat eigenaardige voorkeuren, maar toch komt hij over als een aardige, verantwoordelijke man die zo'n jongen nooit kwaad zal doen.' Zelf houd ik die illusie graag in stand en in wezen geloof ik wel dat het een beetje klopt, maar toch kent mijn karakter enkele duistere kanten. Het hierna volgend verslag van gebeurtenissen die zich enkele tientallen jaren geleden hebben afgespeeld moge daar wat meer licht op werpen. Maar oordeelt u zelf.

* * *

In die tijd, enkele tientallen jaren geleden dus, raakte ik al net zo opgewonden van jongens als nu, misschien nog wel heviger. Maar, net als nu, had ik ook toen grote moeite om jongens bereid te vinden om zich te lenen voor mijn hartstochtelijke verlangens. Ik woonde toen in het centrum van de grote stad A. en wandelde graag wat rond in de omgeving van mijn huis, waar zich vaak adembenemend mooie jongens ophielden. Voor een deel waren dat spijbelende scholieren die zich vertraden in bijvoorbeeld gokhallen en voor een ander deel jonge toeristen, die zich vergaapten aan de losgeslagen levensstijl waar de stad A. tot ver over de landsgrenzen destijds zo bekend om was. Rechtstreeks aanspreken durfde ik die jongens niet, bang om met hoon overladen te worden, maar toch heb ik een keer een kort gesprekje gevoerd met een jongen van een jaar of vijftien, die ik van een afstandje enige tijd had gadegeslagen.

Hij was een straat ingelopen die kruiste met de straat waar ik woonde en ik was toen ook die straat ingelopen, want een bepaald doel had ik niet. Bij de etalage van een winkel bleef hij staan en keek naar binnen. Toen ik ter hoogte van die winkel gekomen was veinsde ik ook belangstelling voor wat zich in de etalage bevond en stelde me naast hem op. Het bleek een antiekwinkel te zijn. De jongen keek even opzij naar me en sprak me aan:

"Can you spare a few guilders, sir," vroeg hij, (het was nog ver voor de invoering van de euro).

Ik keek hem aan en probeerde razendsnel de situatie in te schatten: een toeristje met geldgebrek. Zou hij bereid zijn tot een kleine tegenprestatie? En zou hij begrijpen wat ik bedoelde als ik hem uitnodigde om even mee naar mijn huis te komen?

"I live there, around that corner," zei ik, "I can make you a cup of coffee."

Hij kneep zijn ogen tot kleine spleetjes en zei toen kalm:

"No, I don't think so. That would end up with me sticking a knife into your throat."

Aan zijn begripsvermogen mankeerde dus helemaal niets en ik vervolgde mijn weg met enigszins trillende benen. U begrijpt dat deze ervaring me niet aanmoedigde om in het vervolg wat driester op te treden.

* * *

In die tijd had ik een kennis die in een verre buitenwijk woonde en en die net zo'n belangstelling voor jongens had als ik (al geloof ik niet dat hij ze, zoals ik, ook nog eens op hun kont wilde slaan). Maar in tegenstelling tot mijn onhandigheid en angst had deze kennis er helemaal geen moeite mee om vrijwel dagelijks jongens op straat op te pikken en mee naar huis te krijgen, waar hij dan ook nog eens van alles met ze mocht doen.

Hij belde me wel eens op om even langs te komen voor een kop koffie. Meestal had hij dan een jongen (soms zelfs meerdere) over de vloer. Hij was bepaald niet bezitterig van aard en had er geen moeite mee om mij in zijn overvloed te laten delen.

Zo was ik een keer bij hem op bezoek en trof daar een mager veertienjarig jongetje met een muizesnoetje aan. Echt betoverend mooi was hij niet, maar op een bepaalde manier ontroerde hij me toch. Hij bleek Bennie te heten. Hij mengde zich niet in het gesprek, maar luisterde met, naar ik meende waar te nemen, een enigszins bevreesd gezicht naar wat wij bespraken. Op een bepaald moment zei mijn kennis, die een nogal directe manier van optreden had:

"Als je er zin in hebt, neem hem dan maar even mee naar het logeerkamertje. Probeer hem maar eens te neuken."

Ik keek Bennie vragend aan en deze stond op en dus stond ik ook op en we begaven ons naar het logeerkamertje waar hij zich begon uit te kleden. Toen hij naakt en verlegen voor me stond bekroop me sterk het gevoel dat Bennie er eigenlijk zelf weinig voor voelde om geslachtelijk verkeer met me te hebben, maar dat om onduidelijke redenen niet kon of wilde of durfde te zeggen. Ik kende mijn kennis goed genoeg om te weten dat deze een jongen nooit dwong tot iets wat hij absoluut niet zelf wilde en stelde me op het standpunt dat, zolang die jongen niet tegensputterde of misbaar maakte, ik gewoon kon doen wat ik lekker vond. Als hij iets niet wilde, dan moest hij dat maar zeggen.

Ik kleedde mij ook uit en we begaven ons op het logeerbed. Dat neuken, daar kwam niet veel van terecht, maar ik slaagde er toch in om tot een bevredigend hoogtepunt te komen, terwijl ik hem betastte in zijn kruis en over zijn smalle billetjes streelde.

* * *

We kleedden ons weer aan en keerden terug in de woonkamer. Het was inmiddels wat later geworden en mijn kennis vroeg of ik Bennie even thuis kon brengen (ik was met de auto en de terugreis met het openbaar vervoer was voor zo'n jongetje natuurlijk niet erg aantrekkelijk).

Zo gezegd, zo gedaan. In de auto vroeg ik Bennie of hij mijn huis nog even wilde zien. Dan wist hij meteen waar het was en, zo zei ik, ik zou het wel fijn vinden als hij, als hem dat zo uitkwam, ook eens bij mij op bezoek zou komen.

"Ja hoor," zei hij, hij wilde best mijn huis wel eens zien. En ook wilde hij best wel eens bij mij langskomen. Zo parkeerde ik dus mijn auto bij mijn huis en we betraden het pand. Ik maakte een aantal opmerkingen waarvan ik hoopte dat ze hem zouden helpen om later zonder problemen mijn huis terug te vinden, maar dat was eigenlijk niet nodig omdat hij vlak in de buurt bleek te wonen en de omgeving goed kende.

Ik sprak over het 'pand' en voor een goed begrip van dit verhaal is het goed te weten dat het eigenlijk over een reusachtige ruïne ging, die ik in de loop der jaren enigszins bewoonbaar had gemaakt. Het was gelegen pal in het centrum en ontleende aan een indrukwekkende gevel een zekere allure, maar een normaal mens zou er niet willen wonen.

Ik liet hem de verschillende vertrekken zien, me verontschuldigend voor de onaffe staat waarin de verbouwing zich bevond. Hij keek rond zonder commentaar te geven. Pas toen we bij een open badkamer kwamen, waarin ik een enorm rond bad van anderhalve meter doorsnee had gemetseld, waagde hij het om wat vragen te stellen. Hoe had ik dat voor elkaar gekregen? Ik legde hem uit dat ik er wel een jaar mee bezig was geweest en dat het bad eigenlijk bedoeld was om leuke jongens zwemles te geven. Hij keek me weer met grote ogen aan, maar toen brak er toch een glimlachje door.

"Nou, daar wil ik wel eens in, in dat bad. Ik kom wel eens langs."

Daarna was hij te voet vertrokken, hij woonde immers niet zo ver bij mij vandaan.

* * *

Enige dagen later, ik was net thuisgekomen van mijn werk en was bezig om een eenvoudige maaltijd te bereiden, klonk de bel en ja hoor: daar stond Bennie! Hij lachte een beetje verlegen en wachtte tot ik hem uitnodigde om binnen te komen.

Binnen gekomen zag hij dat ik aan het koken was en ik vroeg hem of hij al gegeten had. Nee, nog niet. Wilde hij dan misschien mee eten? Hij wilde eerst weten wat ik aan het maken was. Nu, dat was nogal simpel: ik warmde rode kool op uit de vriezer (in de weekeindes maakte ik vaak wat meer eten dan nodig was en bewaarde dan het een en ander in de diepvries, voor door de week) en ik kookte wat aardappeltjes en ik bakte een paar dikke plakken bloedworst waar bovenop ik van plan was om een paar schijven gebakken appel te leggen.

Dat lustte hij wel. Bij hem thuis werd nooit gekookt, vertelde hij. Hij keek geïnteresseerd toe hoe ik bezig was en stelde wat vragen. Van wie had ik dat geleerd? Vroeger thuis, van mijn moeder. Hij bleek geen moeder meer te hebben.

Hij at met smaak, bedankte me na afloop en bood aan om de afwas te doen. Nou graag, als hij even wilde helpen.

* * *

"En nu," vroeg ik, "nu wil je zeker in bad?"

Hij lachte: ja, dat leek hem wel leuk. Ik legde uit dat het vullen van het bad een hele tijd duurde, wel drie kwartier. Wat dacht hij ervan om, terwijl het bad aan het vollopen was, ons naar de slaapkamer te begeven, waar wij dan... nou ja... een beetje konden knuffelen? Dat was goed. Ik draaide de kraan boven het bad open en nam hem mee naar de slaapkamer. Mocht ik alles met hem doen? Ja, dat was goed.

Ik ging op het bed zitten en vroeg Bennie om voor me te gaan staan. En ik verzocht hem om, terwijl hij nu voor me stond, om één voor één zijn kleren uit te trekken. Eerst zijn schoenen, dan zijn sokken, dan zijn trui, dan zijn overhemd en tenslotte zijn broek. Terwijl ik toekeek hoe hij één voor één zijn kleren uittrok keek hij me telkens even aan met een blik die leek uit te drukken: 'doe ik het goed?' Uiteindelijk had hij nog een kort wit hemdje en een witte onderbroek aan.

Terwijl hij een beetje verlegen voor me stond zag ik dat zich in zijn onderbroek een tentje vormde. En ik wist dat dat tentje niet veroorzaakt werd door seksuele opwinding, of zomaar spanning: hij straalde iets bevreesd uit. Niet dat hij bang voor me was, maar het leek of hij bang was dat hij het niet helemaal precies zo deed als ik van hem verlangde.

Ik trok hem naar me toe, naast mijn knieën en duwde hem er zonder kracht te zetten overheen. Hij begreep niet meteen wat er van hem verlangd werd, maar legde zich na enige aanwijzingen tenslotte toch in de houding die ik bedoelde. Ik streelde zijn smalle billetjes door de stof van het onderbroekje en ik schoof het korte hemdje nog wat verder omhoog.

"Ik ga je wat klapjes geven," zei ik, "mag dat?"

"He? Nou ja... eh... goed," antwoordde hij. Het klonk niet echt enthousiast.

Ik streelde nog even over het onderbroekje, maar toen begon ik toch voorzichtig te slaan. Steeds een beetje harder. Tenslotte stroopte ik het broekje naar beneden totdat het om zijn enkels hing en ik sloeg nu verder op zijn blote billetjes. En ook het hemdje schoof ik nu over zijn hoofd, zodat hij geheel naakt over mijn schoot lag.

Hij wrong een beetje met zijn lichaam en spande zijn spieren en zo nu en dan hoorde ik zacht en half onderdrukt 'aah... au... aah', maar hij verzette zich niet, ook niet toen ik een paar nogal harde klappen gaf.

Ik liet hem weer opstaan en stond ook zelf op. Ik pakte zijn hand en legde die op mijn kruis. "Voel maar eens goed! Dan kan je voelen hoe lekker ik je vind!" Hij woelde ijverig in mijn kruis.

Ik kleedde me nu ook uit en ging ruggelings op het bed liggen. "Kom maar hier, dan mag je me eens goed pijpen." Hij schrok zichtbaar maar kwam toch op zijn knieën naast me op het bed zitten. Aarzelend naderde hij met zijn hoofd mijn kruis, maar trok toen terug.

"Hoeft dat niet?" vroeg hij bijna smekend.

"Vooruit! Niet zo kinderachtig," zei ik en trok zijn hoofd weer naar mijn kruis. "Gewoon proberen!" Hij opende nu zijn mond en aarzelend probeerde hij mijn deel in zijn mond te nemen, maar begon meteen ongecontroleerd te kokhalzen.

"Kiezen of delen: in het mondje, of in het kontje!" zei ik een beetje streng. "In je kontje dan maar?"

Hij keek me wanhopig aan, maar liet zich toch zonder weerstand te bieden op zijn buik leggen. Ik wilde zijn gaatje in smeren met glijmiddel, maar zodra ik mijn vinger voorzichtig naar binnen probeerde te duwen raakte hij al in paniek. Wat nu?

"Als het echt niet gaat, zal ik je dan maar gewoon op je billen slaan? En me daarbij afrukken?" zei ik, "Maar dan sla ik een stuk harder!"

"Doe maar slaan," fluisterde hij.

Ik ging op zijn benen zitten zodat zijn kontje goed onder bereik lag en begon daar stevig op te meppen. "Je billen moet je ontspannen! Dat ze lekker zacht zijn!" zei ik en ik zag hoe hij wanhopig zijn best deed om te ontspannen, maar dat lukte natuurlijk niet helemaal.

Ik genoot van dat kronkelende lijfje onder me. En van zijn brandende billetjes waar mijn hand steeds zo krachtig op neerdaalde. En ik genoot ervan dat ik gewoon alles met hem kon doen wat ik wilde, of hij dat nu leuk vond of niet: ik was de baas! En dat pijpen en dat neuken dat lukte vast nog wel eens, gewoon een beetje doorzetten de volgende keer! Het duurde niet lang voordat ik zijn billetjes en rug ondergespoten had.

"Zo, dat was wel erg lekker!" sprak ik vriendelijk, "Dank je wel."

Hij draaide zijn hoofd naar me toe en vroeg hoopvol "Ja? Ben je goed klaargekomen?"

Ik wreef zijn rug droog met een handdoek en draaide hem om. "Nu ben jij aan de beurt." Hij was helemaal zacht in zijn kruis, maar toen ik hem daar begon te bevoelen werd het al snel hard en het duurde niet lang voor ook hij spoot.

* * *

We waren nog even blijven liggen, maar stonden tenslotte op en gingen naar de badkamer waar het grote ronde bad nu redelijk gevuld bleek. Hij stapte er in, maar aarzelde even voordat hij zich helemaal in het water liet zakken. Ik stapte er ook in en aarzelde zelf ook even: het was nogal warm. Al snel wende het echter en ik kon half zitten, half liggen. Ik trok Bennie tussen mijn benen, zodat hij tegen mijn borst kon leunen.

Met mijn hand streek ik water over zijn borst en over zijn gezicht en over zijn haar en nu rook ik de geur die daar uit opsteeg. Wat een lief jongetje was het toch! Hoe had ik dat toch met hem kunnen doen? Ja, het was allemaal natuurlijk verschrikkelijk lekker geweest, voor mij dan, maar moest ik niet een beetje rekening houden met de gevoelens van die jongen? Die had me toch niets misdaan? Ging dit niet een beetje te ver?

Bennie leek me niets kwalijk te nemen. In het warme water ontspande hij zich en hij leek er van te genieten. Ook dat ik hem nu een beetje knuffelde. Ik zei dat ik hem lief vond en ik vroeg zelfs of hij niet boos was, om wat ik met hem gedaan had. Hij draaide zijn hoofd om en keek me een beetje verbaasd aan. Ik drukte een kus op zijn gezicht.

"Dat geeft toch niet," zei hij en een moment vroeg ik me af of hij de klappen of de kus bedoelde.

Ik vroeg hem naar zijn huiselijke omstandigheden. Hij had me al verteld dat hij geen moeder meer had. Woonde hij bij zijn vader? Ja, dat was zo. Had hij een aardige vader? Hij zweeg. Was zijn vader dan misschien niet zo aardig? Jawel hoor. Maar toen begreep ik uit summiere mededelingen dat zijn vader dronk en daardoor ook niet in staat was om eten te koken. Meestal ging Bennie wat halen bij de Mac Donald, of bij een friet kraam.

Ik werd er treurig van en de wroeging over wat ik met hem gedaan had nam toe. Eigenlijk was het gewoon misbruik. Een paar zachte klapjes, dat geeft natuurlijk niet, maar was het nou echt nodig om zo hard te slaan? En waarom wilde ik hem min of meer dwingen om dingen te doen waarvan ik heel goed wist en begreep dat hij die niet voor zijn plezier deed, maar er een afkeer van had?

Ik sloeg mijn armen nu helemaal om hem heen en drukte hem vast tegen me aan. "Weet je," zei ik, "eigenlijk heb ik er een beetje spijt van, van wat ik allemaal met je heb gedaan. Maar het was wel verdomd lekker! Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik zou het zo weer doen!"

Ik draaide zijn gezicht naar me toe en ik zag dat hij grijnsde.

* * *

Daarna kwam Bennie vaker bij me langs. Bijna altijd bleef hij bij me eten en elke keer kwamen we in de slaapkamer terecht. En elke keer probeerde ik hem er toe te bewegen om me te pijpen en, omdat dat niet ging omdat hij er van moest kokhalzen, te proberen om hem te neuken, wat ook al niet lukte, zodat ik steeds een aanleiding vond om hem flink voor zijn kontje te slaan. En elke keer genoot ik van dat magere wringende lijfje onder me dat vergeefs probeerde om zijn billetjes te ontspannen, omdat ik nu eenmaal zo graag op zachte billetjes sloeg.

Na afloop, als we in het grote ronde bad zaten, knuffelde ik hem en we praatten wat. Langzamerhand begon ik een beter beeld van zijn leven te krijgen. Het bleek dat hij niet alleen met het probleem worstelde van een alcoholische vader (die hem, voor zover ik begreep, overigens niet mishandelde) maar ook de paar vriendjes die hij had behandelden hem als een pispaaltje en lachten hem uit, of troggelden hem bezittingen of geld af. Wanneer hij daarover vertelde bedacht ik wel eens dat ik eigenlijk geen haar beter was dan die zogenaamde vriendjes van hem. Wat zocht hij eigenlijk bij mij? En natuurlijk wist ik in mijn hart het antwoord wel: hij hunkerde gewoon naar wat aandacht en genegenheid. Die sex en al die andere smeerlapperij die ik aan hem beging, die nam hij op de koop toe.

Een paar keer, als hij in het weekeinde langs kwam, ging ik samen met hem wat leuks doen. We gingen bijvoorbeeld wel eens bowlen of midgetgolfen of naar Madurodam en ook zijn we een keer wezen karten. Ik zie nog voor me hoe hij zijn rondjes reed en hoe hij langs knetterde en me van onder de veel te grote helm stralend en van oor tot oor grijnzend toelachte.

Enkele maanden nadat hij vijftien jaar was geworden hielden zijn bezoekjes op. Wat was er gebeurd? Had hij een ongeluk gekregen? Of had hij er opeens geen zin meer in?

Na nog een aantal maanden kreeg ik een brief: Bennie schreef me dat zijn vader wegens huurachterstand uit zijn huis was gezet en dat hij zelf, Bennie dus, uit huis geplaatst was. Hij woonde nu in een tehuis ergens in het oos